درز انبساط

درز انبساط

درز انبساط پل یک فاکتور مهم در عملکرد سازه پل به شمار می رود. وقتی که درز ها به دلیل تغییر درجه حرارت محیط و یا فرسایش عملکرد مناسب خود را از دست بدهند، می توانند مشکلاتی بزرگتر از اندازه خودشان به وجود آورند برای رفع این مشکل و کاهش مشکلات نگهداری از لاستیک درز انبساط که با فولاد مسلح شده استفاده میشود.

کلیه ساختمانهای فلزی که طول آنها بیشتر از 50 متر باشد، باید در طول ساختمان درز انبساط پیش بینی کرد. این طول مربوط به ساختمانهای فلزی و بدون پوشش محافظ است که نباید از 50 متر و یا در ساختمانهایی با پوشش محافظ و در حالات خاص نباید ازیکصد متر تجاوز کند. برای پوشاندن و پرکردن فواصل درز انبساط از مواردی استفاده میکنند که قابلیت ارتجاعی داشته باشد. باید دقت شود که فاصله درز انبساط به هیچ وجه با مصالح بنایی یا ملات پر نگردد. اگر در هنگام استقرار اسکلت فلزی ستونهایی که در مجاورت یک درز انبساط قرار دارند ، به طور موقت به وسیله قطعات فلزی متصل شده اند، پس از استقرار، باید این اتصالات بریده شوند تا ساختمان در محل درز انبساط به کلی از قسمت مجاور خود جدا باشد.

درز های ساختمانی ممکن است در حالتهای زیر اجرا شود:

الف) قرارگیری دو ساختمان بلندو کوتاه کنار هم
ب) قرارگیری دو ساختمان با دهنه های متفاوت
ج) قرار گیری ساختمان نو و قدیمی کنار یکدیگر،
د) درز انبساط برای ساختمان های طویل

توضیح:

1- درز انبساط برای ساختمان با اسکلت فولادی حدود 30 سانتی متر می باشد.
2- فاصله درز انبساط نسبت به دو طرف ساختمان
3- در حالت الف و ج، فونداسیون نیز درز انبساط خواهد داشت ولی حالت های ب و د می توان فونداسیون یک تکه در نظر گرفت زیرا نشست ساختمان در این حالت ها برابر بوده و باعث ترک خوردن فونداسیون نمی شود.

برای به وجود آوردن درز انبساط در ساختمان ( حالت د) راه حل های متفاوتی وجود دارد:

1- کنسول دو طرفه: در این حالت، تیرها به اندازه 3/1 دهنه، کنسول می شوند و درز انبساط بین دو کنسول قرار می گیرد.
2- ستون های دوبل: در این حالت، دو ساختمان کاملاً مجزا کنار هم ساخته می شود. البته فونداسیون ها در محل درز انبساط مشترک خواهد بود.
3- تکیه گاه تیر دهنه مجاور در محل درز انبساط مشترک است.
4- تکیه گاه دو طرفه: سقف یک دهنه روی تکیه گاه ستون دو دهنه مجاور قرار دارد و بدین ترتیب دو تکیه گاه و دو درز انبساط به وجود می آید.

توضیح: حالت دوم بیشتر برای اسکلت فلزی به کار می رود و حالت های دوم و چهارم برای اسکلت بتنی مناسب ترند.

درز انقطاع:

برای جلوگیری از خسارت و کاهش خرابی ناشی از ضزبه ساختمانهای مجاور به یکدیگر، بویژه در زمان وقوع زلزله، ساختمان هایی که دارای ارتفاع بیش از 12 متر یادارای بیش از 4 طبقه هستند، باید به وسیله درز انقطاع از ساختمانهای مجاور جداشوند؛ همچنین حداقل درز انقطاع در تراز هر طبقه برابر 100/1 ارتفاع آن تراز ازروی شالوده است. این فاصله را می توان در محلهای لازم با مصالح کم مقاومت که درهنگام زلزله در اثر برخورد دو ساختمان به آسانی مصالح مزبور خرد می شوند، پرکرد (درزی که در طول ساختمان قرار داشته باشد درز انبساط و درزی که بین دو ساختمان مجاور یکدیگر باشد درز انقطاع نامیده می شود.) در مورد درز انقطاع باید حتمآ مقدار 1 درصد ارتفاع ساختمان را رعایت کنید. البته این یک درصد در هر تراز با توجه به ارتفاع همان تراز باید رعایت گردد. با توجه به آنکه معمولآ ستونها در طبقات بالاتر باریکتر ازستون در طبقات پایینتر است، پس عملآ در طبقات بالا که به درز انقطاع بیشتری نیاز استفضای بیشتری نیز موجود است و عملآ با رعایت درز انقطاع در طبقات پایین در طبقات بالاتر نیز درز انقطاع نیز رعایت میگردد. توجه کنید نیروهایی که ما با توجه به ضوابط آیین نامه 2800 محاسبه مینماییم با نیروهایی که در واقع به سازه اعمال میشود بسیار تفاوت دارد و این نیروها بسیار کمتر از مقادیر واقعی است. در عوض بانیروهای کاهش یافته دیگر به سازه در طراحی اجازه ورود به محدوده پلاستیک رانمیدهیم. تغییر مکانهایی که با نیروهای کاهش یافته محاسبه میشوند به تغییر مکانهای طرح معروفند و تغییر مکانهای ناشی از نیروهای واقعی وارد بر سازه ، تغییر مکانهای واقعی نامیده میشوند. تغییر مکان طرح به راحتی همانند بقیه تغییر مکانها در etabs مشاهده میشود. برای تغییر مکانهای واقعی تغییر مکانهای طرح را در ضریب 0.7R ضرب میکنیم. برابر نسبت تغییر شکل نسبی طبقه به ارتفاع نسبی طبقه است. مقادیر مجاز drift بر اساس بند 2-5-4 آیین نامه محاسبه میشود. درز انقطاع برای ساختمانهایی با بیش از دو سقف یا 8 متر ارتفاع از تراز یا حداقلh 005/. از زمین مجاور می باشد. h/100 پایه.

مثال: ساختمانی در منطقه با تراکم متوسط، به ابعاد 8*20 جنوبی در مجاورت همسایه های شرقی و غربی واقع شده است. در صورتی که مالک درخواست ارتفاع 18 متر از تراز کف خیابان را دارد، مطلوبست محاسبه درز انقطاع؟

جواب: 18=۱۸/۱۰۰ عرض درز انقطاع 18 سانتیمتر می باشد. که نهایتاً عرض خالص بنا ۷۸۲ سانتیمتر می باشد. ۷۸۲= 18-800 پس بین اضلاع شرقی و غربی بایستی 18 سانتیمتر درز انقطاع تعبیه گردد. که با توجه به 005/. سهم زمین، بایستی 9 سانتیمتر در هریک از اضلاع شرقی و غربی با مرز زمین مجاور درز تعبیه نماید. 9=18*005/. البته این ضوابط برای ساختمانهایی تا حداکثر 8 طبقه حاکم می باشد. حال سوالی که ممکن است مطرح شود این است که آیا در درز انبساط درز از روی پی می خورد یا خود پی ها هم از هم جدا هستند؟ حداقل عرض درز انقطاع در تراز هر طبقه برابر 100/1 ارتفاع آن تراز از روی شالوده می‏باشد. این فاصله را می‏توان در محلهای لازم با مصالح کم مقاومت که در هنگام زلزله در اثر برخورد دو ساختمان به آسانی خرد می‏شوند پر نمود. در صورتی که در نقشه های معماری درز انقطاع در ستون گذاری ستونهای کناری رعایت نشده باشد برای جلوگیری از مشکلات اجرایی حتماً باید با توجه به سایت پلان و مراجعه به بند 1-6-3 آیین نامه 2800 ویرایش سوم درز انقطاع رامحاسبه و نقشه های معماری را تصحیح کرد. در بند 1-6-3 در معرفی میزان درز انقطاع لازم برای ساختمانهای با اهمیت زیاد و خیلی زیاد و زیاد در ساختمانهای با هشت طبقه یا بیشتر ذکر شده است: « هر یک از ساختمانهای مجاور یکدیگر، ملزم به رعایت فاصله ای معادل حاصلضرب 0.5R در تغییرمکان جانبی نسبی طرح آن ساختمان در هر طبقه میباشند.» به طور کلی، هدف از تعبیه درز انقطاع در ساختمانها، جلوگیری از برخورد ساختمانهای مجاور با یکدیگر و تشدید خسارات میباشد. بر این اساس فاصله بین ساختمانهای مجاور در هر طبقه نباید از مجموع حداکثر تغییر مکان واقعی طرح دو ساختمان در ارتفاع مورد نظر بیشتر گردد. پس باید در بند مورد نظر آیین نامه به جای « تغییر مکان جانبی نسبی طرح» کلمه نسبی حذف شده و « تغییر مکان جانبی طرح» جایگزین شود.

نقد و بررسی ها

هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.

دیدگاه شما برای محصول “درز انبساط”